
ပရိသတ်အပေါင်းတို့၊ ယနေ့အခါ ဘုရားရှင်တို့၏ မြတ်သောတရားတော်မြားကို နာယူကြရသည့်အချိန်အခါသမယတွင်၊ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် ဟောကြားတော်မူခဲ့ဖူးသော ရှေးပရိနိဗ္ဗာန်မတိုင်မီ ဘဝတစ်ပါး၌ ကျင့်တော်မူခဲ့သော အနန္တနရိယဇာတ်တော်ကို တင်ပြပါမည်။ ဤဇာတ်တော်သည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ဘုရားရှင်တို့၏ အလွန်တရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်တော်မူခဲ့ရသော ဘဝအဆက်ဆက် တို့အနက် တစ်ပါးအပါးဖြစ်ပေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မဟာသက္ကရာဇ် ကာလ၌၊ မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ မင်းအပေါင်းတို့၏ အကြီးအကဲဖြစ်တော်မူသော မင်းကြီးတစ်ပါးသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရှိနေလေသည်။ ထိုမင်းကြီးကား၊ ယခင်ဘဝ၌ မင်းအဖြစ်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ စည်းစိမ်ကို စွန့်လွှတ်၍ သီလကို မစောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်သည့် အကျင့်နှောင့်၊ အလွန်တရာ အကုသိုလ်များစွာကို ပြုခဲ့သောကြောင့်၊ ဤဘဝ၌ ဤသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရလေသည်။
ထိုမင်းကြီးသည် နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာသော ရဟန်းတစ်ပါးကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လျက်၊ “အမောင် ရဟန်း၊ သင့်အဖို့ ဘာမှမရှိ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရှိ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရ။” ဟု စော်ကားပြောဆိုလေသည်။ ထိုအခါ ရဟန်းသည်လည်း စိတ်မပျက်၊ မြတ်သောတရားကို ဟောကြားတော်မူသည့် ဘုရားရှင်ကို အောက်မေ့သတိရလျက်၊ “မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ကို အကျွန်ုပ် နာယူပါ၏။ သို့သော် မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ မသိနားမလည်၊ အလွန်တရာ မိုက်မဲသူဖြစ်ပါ၏။” ဟု ပြန်လည်ပြောဆိုလေသည်။
မင်းကြီးသည် ရဟန်း၏စကားကို ကြားလျှင်၊ အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လျက်၊ ရဟန်းကို အလွန်တရာ နာကျင်အောင် ဆုံးမရနင်းခွဲ ပစ်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါ ရဟန်းသည်လည်း နာကျင်စွာ လဲကျသွားလေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရှိလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းကို ကြားသိတော်မူလျှင်၊ သနားကရုဏာတော်ဖြင့်၊ မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် ယခင်ဘဝ၌ အလွန်တရာ မိုက်မဲစွာ ပြုခဲ့သောကြောင့် ယခုဘဝ၌ ဤသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရလေသည်။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ် အလွန်တရာ မသိနားမလည်ခဲ့ပါ၊ အကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ ဘုရားရှင်။” ဟု တောင်းပန်လေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ခွင့်လွှတ်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမူ၊ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် ဆင်းရဲဒုက္ခမှ ကင်းလွတ်၍ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရား၏ မိန့်တော်ကို ကြားလျှင်၊ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်၍၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
တနေ့သ၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်
— In-Article Ad —
ရိုးသားခြင်းနှင့် အမှန်တရားသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားစေပြီး ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ရရှိစေသည်။
ပါရမီ: သစ္စာပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
59Ekanipātaသာသနာတော်နှစ်ပေါင်းများစွာက၊ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ ကောသလတိုင်းမှာ ကၪာၪသာရၪဒၪဆိုတဲ့ မြို့လေးတစ်မြို့ရှိခဲ...
💡 သနားကြင်နာခြင်း၊ အနစ်နာခံခြင်း၊ ကျေးဇူးတရားတို့ကို သိမြင်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ မိမိတစ်ဦးတည်း၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှုခြင်းထက်၊ အများအကျိုးကို ရှေးရှုခြင်းသည် ပိုမို မြတ်၏။
401Sattakanipātaဆင်မင်းအဖြစ် ဗောဓိသတ်ရှေးသောအခါက သာဝတ္ထိပြည်၏ အရှေ့ဘက်၌ ကာလပဝတ်ဟု ခေါ်သော တောကြီးတစ်တော ရှိလေသည်။ ထိ...
💡 ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦး၏ သနားကြင်နာမှုနှင့် သစ္စာစောင့်သိမှုသည် မိမိနောက်လိုက်များအား ဘေးရန်မှ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။
148Ekanipātaမုဆိုးနှင့်သမင်ရှေးရှေးတစ်ခါတုန်းက ကောသလတိုင်း၊ မိဂဒါဝုန်တောကြီးအနီး၌ ရွာတစ်ရွာတည်ရှိခဲ့သည်။ ထိုရွာတ...
💡 ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရောက်စေသည်။ ကရုဏာတရားဖြင့် ကျင့်သုံးပါက အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးရုံမက၊ မိမိ၏အမှားကို ပြင်ဆင်နိုင်ပြီး အေးချမ်းသောဘဝကို ရရှိစေသည်။
146Ekanipātaမေတ္တာရှင်လိပ် ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ကပလာဝတ္ထုတိုင်းပြည် မြတ်စွာဘုရား ပွင့်တေ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
11Ekanipātaနဂါးအဂတိဇာတ် နဂါးအဂတိဇာတ် ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းတော်သည် နဂါးမင်းတစ်ပါးအဖြစ် ပရိသတ်အပေါင...
💡 အဂတိတရား ၅ ပါးကို မပြုကျင့်ခြင်းသည် တရားမျှတသော လူ့ဘောင်ကို တည်ဆောက်ရာ၌ အလွန်အရေးကြီးသည်။ အဂတိတရား ၅ ပါးဟူသည် - လောဘ (ရမ္မက်)၊ ဒေါသ (အမျက်)၊ မောဟ (အမိုက်)၊ ဘီရု (ကြောက်)၊ နှင့် ဒိဋ္ဌိ (အယူ) တို့ ဖြစ်သည်။ ဤအဂတိတရား ၅ ပါးကို စွန့်လွှတ်နိုင်မှသာ တရားမျှတသော စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
171Dukanipātaရှေးအခါက သာသနာတော်ထွန်းကားစည်ပင်သော ကာလ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကျီးမျိုး၌ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုကျီးမျိုး၌ အ...
💡 အကုသိုလ်များသည် မီးခိုးများကဲ့သို့ပင် စိတ်ကို ညစ်နွမ်းစေပြီး အမှောင်ချတတ်သည်။ အကုသိုလ်များကို စွန့်လွှတ်ခြင်းအားဖြင့် အသိဉာဏ်အလင်းကို ရရှိစေပြီး သစ္စာတရားကို နားလည်နိုင်မည်။
— Multiplex Ad —